Łączna liczba wyświetleń

Etykiety

Moi stali goście

poniedziałek, 12 października 2015

Mały korytarz

Hej,hej.
Dziś 400 post.
Lubię na te okrągłe pokazać coś szczególnego,
dlatego dziś będzie o moim korytarzu, jak już kiedyś zapowiadałam.

Jest niewielki, przeszedł już swoje.
Zmiany koloru, bo był już biały, łososiowy, czerwony,niebieski ostatnio i nadszedł czas na zmiany właściwe :-)
Mam nadzieję, że takie na dłużej.
Zaczęło się od wymiany drzwi w domu.
Zamówiliśmy u stolarza drewniane, białe, lakierowane, matowe,
łącznie z listwami przypodłogowymi w komplecie.
Trochę się naczekaliśmy, ale w końcu są.
Remont trwał dłużej niż myśleliśmy początkowo.
Przy okazji wymieniliśmy wszystkie dodatkowe drobiazgi, 
które niestety muszą tam być (dzwonek, domofon, skrzynka na bezpieczniki).
Ale nie ma tego złego...
bo przy okazji doczekałam się wymarzonych kinkietów.
Długo szukałam odpowiednich, początkowo w starociach, 
później w nowych, ale stylizowanych na stare.
Przekopałam wiele stron internetowych zanim znalazłam te właściwe.

Zmieniliśmy też kolor ścian, który podoba nam się najbardziej ze wszystkich dotychczasowych
i który tak cudownie powiększył nasze cztery kąty :-)
Biel i szarość tak delikatne sprawiły wrażenie sporo większego pomieszczenia niż jest w rzeczywistości.
Ale dość gadania,sami zobaczcie i oceńcie.






Mamy dwie szafy wnękowe, niestety ich fronty były brązowe i do naszej nowej wizji już nie pasowały.
Naczytałam się na waszych blogach jak pomalować fronty laminowane i zabrałam się do pracy.
Zmatowiłam, zebrałam pył, umyłam, wysuszyłam i pomalowałam raz,potem drugi i prawie trzeci,
ale nie byłam zadowolona z efektu.
Nie wiem dlaczego farba nie kryła jak należy.
Czyżby zabrakło mi cierpliwości, czy może moje laminaty się nie nadają?
Koniec końców zdarłam farbę dość łatwo bo była nadal świeża
i wymyśliłam tapetowanie.
To była moja ostatnia deska ratunku.
Na szczęście udana.


Tak było.


Proces matowienia.







Kwiat wstawiłam w kosz, który kupiłam za 5 zł w klamociarni,
a który pomalowałam na biało.
Początkowo miał  mieć zupełnie inne przeznaczenie.
Otóż miały w nim stać parasole, ale kilka sztuk i każdy w innym kolorze nie wygląda dobrze,
dlatego stoi na nim roślinka.



Oryginalna lampa niestety nie mogła u nas wisieć ze względu na długość.
A szkoda bo wygląda super na takim długim przewodzie i z tym pięknym ozdobnikiem :-)


A tu jeszcze zdjęcia przed - niewiele ich jest.



W kąciku stoją świeczniki tak na razie by było ładnie, 
dopóki nie znajdą lepszego miejsca :-)


To chyba mój najdłuższy post, czy ktoś dotrwał do końca?
Pozdrawiam serdecznie
Do miłego

niedziela, 27 września 2015

Rocznicowa i polskie wędrówki

Witam niedzielnie.
Dziś wiele zdjęć.
Na początek kartka rocznicowa.





W piątek zupełnie nieoczekiwanie, 
wybraliśmy się nad Bałtyk.
Wstyd się przyznać, ale osiem lat go nie widziałam.
Był to wypad szalony tym bardziej, że pojechaliśmy tam tylko na kilka godzin.
Wrażenia niezapomniane :-)

Oto Międzyzdroje wrześniową porą.


















Cudnie, cudnie, cudnie...

A dziś - zupełnie inne klimaty.
Skansen w Lednogórze, znacie?





  Dom średnio zamożnego chłopa.


A co byście powiedzieli na przejażdżkę takimi saniami?




A tutaj coś, co podobało mi się najbardziej.
Dom Pana.

 Niesamowita sypialnia,


... z cudną toaletką.


Poniżej szkoła, która zrobiła na mnie największe wrażenie.
Kapitalna.
Zwróćcie uwagę na ławki, od najniższej do najwyższej.

Chętnie bym w takiej się uczyła :-)

Ale były też zwierzaki - czyli wycieczka była udana :-) :-) :-)









Wiecie co?
Nawet naszemu dwunastolatkowi się mega podobało.
Polecamy